Są książki, które nie kończą się wraz z ostatnią stroną, bo nie pozwalają o sobie zapomnieć. Przypominają nam, że każde słowo, każdy wybór i każdy gest pozostawiają po nas ślad.
W XV edycji Narodowego Czytania ponownie spotkaliśmy się z twórczością Adama Mickiewicza. Tym razem czytaliśmy „Dziady, utwór pełen przejmujących odsłon tego
samego pytania: co człowiek robi ze swoją miłością, winą, cierpieniem oraz z pragnieniem wolności W czasie lektury dramatu weszliśmy do świata marzeń, niedopowiedzeń i ludowych pieśni, gdzie granica między jawą a snem całkowicie się zaciera.